Sommigen kijken vragend langs je heen de kerk in, als je ze uitnodigt naar binnen te gaan. Gratis? Ja, helemaal. Oh. Enne, verder niks? Nee, verder niks. Gewoon even kijken, rondlopen, luisteren, genieten van die grote oude kerk….. Daar gaan ze dan, met hun goed gevulde boodschappentassen. Als ze naar buiten komen, word je hartelijk bedankt. Waarvoor? Nou ja, gewoon, mooi. Mooie muziek. En prachtig, die brandende kaarsen in dat hek. En bijzonder, die geschiedenis die je haast voelt in zo’n gebouw. En zo’n dominee. Dat is van vroeger. Ja, vroeger, toen ging ik nog wel eens naar de kerk. Nu zelfs met kerst niet meer. Ik geloof niet meer. Maar zo’n gebouw, dat doet me toch wat. Ik heb even stil in een hoekje gezeten. Even op mezelf. Ik heb een kaarsje aangestoken. Gedacht aan die ander, die ik af en toe mis.
Dit kan je overkomen, in de Grote Kerk, op de vier zaterdagen in de Adventstijd. Even uit de sleur van alledag, even op adem komen in die heel andere omgeving. De organisatie van deze activiteit berust bij de Oecumenische Werkgroep De Grote Kerk door de Week en bij de Vereniging Vrienden van de Grote Kerk. De Kerstzondag van de Vrienden maakt sinds een paar jaar onlosmakelijk deel uit van onze Adventszaterdagen. Sinds 2005 geeft de Broodbank-actie van de diaconie een extra dimensie aan de Adventstijd. Moderne kunst en diakenbroodjes zorgen voor bewustwording van dat wat aan de randen van onze samenleving gebeurt.
Samen bieden we aan een paar duizend mensen een bijzonder moment in de donkere dagen voor kerst. De Grote Kerk: geen donkere klomp steen, maar een levend middelpunt van de stad, dat licht en warmte uitstraalt.
Zeger Woudenberg