De gemeente …. en de mensen

Onze naam is Protestantse wijkgemeente Haarlem-Centrum.
Wij zijn een gemeente die je kunt plaatsen in het midden van de kerk.

Twee dingen vinden wij speciaal belangrijk: goede schriftuitleg en pastoraat.

Onder goede schriftuitleg verstaan wij een zorgvuldig luisteren naar de Heilige Schrift om de boodschap die daarin klinkt ook voor mensen vandaag verstaanbaar te laten zijn.

En onder pastoraat verstaan we het samen bouwen aan een gemeenschap waarin mensen omzien naar elkaar. Die gemeenschap is er niet alleen voor zichzelf. Omzien naar de mensen om je heen, diaconaat dus, hoort daar dus ook voluit bij.

In ons beleidsplan zeggen we: je zou onze gemeente een pastorale gemeente mogen noemen. Wij steken er veel energie in om mensen die nieuw in Haarlem komen wonen een gastvrij geestelijk thuis te bieden.

Wij weigeren te aanvaarden dat leven in de stad zou betekenen leven in de anonimiteit. Daarom beginnen we hier met onszelf aan u voor te stellen.

Voor adressen en telefoonnummers verwijzen wij graag naar de pagina Contact.

De mensen

Wijkpredikant

Mijn naam is Willemijn van Dijk, en ik ben sinds 23 september 2018 wijkpredikant in Haarlem-Centrum.

Na mijn middelbare school wist ik dat ik iets wilde doen met mensen, met kunst en cultuur en met verhalen. Die drie gebieden hebben mijn hart. De studie theologie sloot daar goed op aan. Uiteindelijk heeft mijn lidmaatschap van de studentenvereniging ervoor gezorgd dat ik op een gegeven moment wist: ik wil dominee worden. Bij die studentenvereniging zag ik meerdere vrouwen de keuze maken voor het predikantschap, zo kreeg ik mijn eigen vrouwelijke rolmodellen. In Leidschendam heb ik mijn eerste stappen ‘in het ambt’ gezet in  2013. Langzamerhand ben ik gaan ontdekken wat het voor mij betekent om predikant te zijn.

Met mensen werken en meeleven

Het is werk waarbij je én heel verdiepend bezig bent én waar je met mensen mag werken en meeleven. Een heerlijke combinatie vind ik dat.  In mijn werk ben ik veel bezig met de vragen als: waar is God te vinden? Wat heeft de christelijke traditie waarin ik sta te bieden? Hoe geloofden mensen de eeuwen door en hoe zit dat met ons, en met mij? Op welke manieren kun je de Bijbelverhalen lezen? En wat betekent het om te geloven? Wat is de meerwaarde van een christelijke gemeente in een wereld waarin er zoveel te kiezen is? Wat een geluk dat ik me in mijn werk met dit soort vragen mag bezig houden! Het lijkt me heel mooi om in een centrumgemeente van een stad predikant te zijn. Wat ik heb gezien van deze gemeente is dat ze heel open is, met nadrukkelijk een blik op de wereld buiten de kerk – onder meer door ruimte te bieden aan kunst en cultuur. De kerkdeuren staan open, zogezegd. Dat is ook wat ik als predikant wil uitdragen.

Missionair predikant

Tom de HaanMijn naam is Tom de Haan. Ik ben op verschillende plekken opgegroeid, in Overijssel, Groningen, op de Veluwe en in Friesland.

Als domineeszoon verhuisde ik meestal om de vijf jaar naar een nieuwe plek. Na mijn studie theologie in Kampen was ik vijf jaar eindredacteur van de IKON radiokerkdiensten in Hilversum en woonde ik in Maartensdijk, Weesp en Amersfoort. Ik kan dus niet echt zeggen: daar liggen mijn wortels, want die liggen nogal verspreid. Nu woon ik in Haarlem, een fijne stad. Dat rondreizende bestaan heeft een nieuwsgierig mens van me gemaakt, denk ik.

Nieuwsgierig

Die nieuwsgierigheid heeft ook een rol gespeeld in de keuze voor de theologiestudie. Die is heel breed, dat lag me wel, met toch altijd die achterliggende vraag: Waar gaat het nou écht om in het leven?

Predikant worden leek me aanvankelijk geen aantrekkelijk perspectief. De kerk kan ik aan mijn vrienden moeilijk uitleggen. Ze begrijpen het wel, maar zullen geen lid worden van een kerk. Het is alsof ik jaren heb moeten studeren om me de kerk en de traditie ‘eigen’ te maken. De kerk is toch vooral een plek voor de generatie van mijn ouders of grootouders. Geloof is voor mijn generatie een lastig ding. Toch denk ik dat mensen binnen en buiten de kerk meer geloof hebben dan ze denken. Bijvoorbeeld het geloof of het vertrouwen dat in een uitzichtloze situatie in je leven er toch weer licht kan doorbreken. En voor mij gaat geloof ook over de ervaring dat de mooiste dingen in je leven eerder die dingen zijn die je krijgt dan die je verdiend hebt. Van daaruit wil ik als ‘stadsdominee’ verbinding zoeken met de mensen in de stad. Want de kerk is er voor iedereen.

Kerkelijk werker

Nadia KroonMijn naam is Nadia Kroon en vanaf 1 september 2013 ben ik kerkelijk werker in deze gemeente.

Ik ben opgegroeid in IJmuiden en ging daar met mijn familie naar de kerk. Vanaf mijn veertiende raakte ik al geïnteresseerd in theologie en kerkelijk werk. Ik las regelmatig boeken hierover na schooltijd en deed vrijwilligerswerk in de gemeente. Vanuit deze passie voor de kerk ben ik vervolgens ook Godsdienst-Pastoraal Werk gaan studeren in Ede en praktische theologie aan de VU in Amsterdam.

De contacten met de mensen en het mysterie van het geloof zijn mij blijven boeien. Wat was het toch dat al deze christenen bezielde? Hoe konden ze met veel vallen en opstaan elkaar trouw blijven, samen werken, leren van hun fouten en door alles heen liefde uitstralen naar elkaar en de omgeving?

Leerschool in de liefde

De kerk was voor mij niet alleen een plek om te groeien in de liefde van God, maar ook een leerschool om om te gaan met mensen die anders denken en voelen. Mensen die hun eigen kracht en tekortkomingen hebben, net als ik. Daardoor voel ik me ook thuis. Ik hoef geen heilige te zijn, want in de kerk wordt het duidelijk dat God met je wil samenwerken zoals je bent. Juist daardoor geloof ik dat het leven met God elk mens kan laten opbloeien.

Scriba wijkkerkenraad

Gert DannenbergMijn naam is Gert Dannenberg. Van 2000 tot 2008 was ik ZWO diaken.

Tot de bijzondere dingen die ik in die tijd meemaakte behoorde het bezoek van een groep Kenianen in september 2008 aan onze gemeenten. Het waren zes leden van de African Divine Church, een kerk die zeer actief is op het gebied van scholing, medische zorg en vrouwenemancipatie. Zij helpen de allerarmsten en dat is hard nodig in Afrika.

In 2008 eindigde mijn taak als diaken. Ik bleef lid van de ZWO-commisie, maar ik miste het kerkenraadswerk de afgelopen jaren wel. Dat mij weer gevraagd werd lid te worden van de kerkenraad, nu als vertegenwoordiger naar de Algemene Kerkenraad, verblijdde mij dan ook zeer. Van het één komt soms het ander: op een ‘Zingen voor Kenia’ middag in de Lutherse Kerk kocht ik een paar jaar geleden een boek over Paulus. Door dat boek raakte ik zeer geboeid door hem, blij gevraagd te worden zijn brieven zijn de oudste geschriften in het Nieuwe Testament. Behalve tentenmaker, grotestadsmens en wereldreiziger was hij iemand met revolutionaire gedachten over religie en ook nog eens een hartstochtelijk dichter. Zulke ervaringen inspireren mij elke zondag weer als we over het geloof horen en dat samen vieren.

Wijkouderling sectie 1 (postcode 2011)

Mijn naam is Hans Weggeman, geboren in 1957 in Rotterdam.

Samen met John Cunningham woon ik Heemstede. John is geboren in Schotland; is inmiddels Nederlander en is in de Paasnacht van 2013 gedoopt. Sinds een paar jaar kerken wij in De Bavo in Haarlem, omdat we ons in deze City-kerk direct welkom voelden. Ook spreekt het ons aan dat in deze gemeenschap getracht wordt de bijbelse woorden in verbinding te brengen met de realiteit van vandaag de dag.

Ik heb ruim 37 jaar bij de Provincie Zuid-Holland gewerkt, in diverse functies in de ruimtelijke ordening en de ruimtelijke ontwikkeling. Halverwege 2016 ben ik na een grote reorganisatie met werken gestopt. In september 2016 ben ik bevestigd als ouderling van Sectie 1. In het verleden ben ik reeds diaken geweest, eerst in de Gereformeerde Kerk van Rotterdam-Centrum en later in de oecumenische Laurenskerk te Rotterdam-Centrum. Ik zie er naar uit om u binnen of buiten de kerk persoonlijk te ontmoeten en om als wijkouderling bij te dragen aan de opbouw van de gemeente.

Mijn hobby’s zijn: lezen, fietsen en musea bezoeken. Met John samen bezoek ik graag opera- en balletuitvoeringen in binnen- en buitenland. Nog een klein puntje: Sinds enkele jaren zie ik met mijn linkeroog (bijna) niets meer. Daarom steekt de dienstdoende diaken de kaarsen in de kerk aan wanneer ik dienst doe als ouderling.

Wijkouderling sectie 2 (postcode 2012)

Vacature

Wijkouderling sectie 3 (postcode 2013 en 2015, en buitenwijks)

Mijn naam is Frits Verhagen.  Sinds begin februari 2019 ben ik wijkouderling voor het postcodegebied 2013, zeg maar de Zijlweg en omgeving. Het is niet de eerste keer dat ik ambtsdrager ben in Haarlem-Centrum. Tussen 1986 en 1990 was ik diaken voor ZWO. Hoewel ik nooit in het centrum heb gewoond, ga ik daar wel al bijna mijn hele leven naar de kerk. In 1970 werd ik als opstandige tiener ‘leiding’ van de toenmalige zondagsschool in de Leidsestraat. In september 1975 was ik één van de oprichters van het jeugdwerk aan de Gedempte Oude Gracht 104, toentertijd JKC en AKC genaamd. Het was een opmaat voor een bloeiende periode van activiteiten voor jongeren in de hervormde wijkgemeente Haarlem-Centrum. Tijdens een reünie in 2001 bleek hoeveel impact die periode op veel mensen heeft gehad. In 1986 volgde dus voor mij een nieuwe uitdaging toen ik lid van de kerkenraad werd. In 1987 ben ik in de Nieuwe Kerk getrouwd met Jeannine, die zelf ook twee periodes ambtsdrager is geweest. We voelen ons nog altijd erg thuis in deze wijkgemeente. Onze twee kinderen zijn er in 1990 en 1994 gedoopt.

Bron van Liefde

Ik zie de Bijbel vooral als bron van Liefde, waaruit wij kracht mogen putten en mogen leven. Ik beschouw die bron als inspiratie voor mijn werk als ouderling in onze gemeente. Schroom niet contact met mij te zoeken als daar behoefte aan is. Ik ben bereikbaar via mijn email fritsverhagen33@gmail.com.

 

Wijkouderling Sectie 4 (postcode 2014 en buitenwijks)

Johan NeelemanMijn naam is Johan Neeleman. Op 27 september 2009 ben ik als ouderling bevestigd. Ik wil mij daarom graag aan u voorstellen.

Ik ben getrouwd met Nel Neeleman-Dekker met wie ik samen dit mooie werk mag gaan doen. Samen hebben wij twee dochters en twee zonen. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam op een Olie Terminal in de Westpoort. Wij wonen in Meerwijk maar zijn ons na een kerkelijke zoektocht erg thuis gaan voelen in de gemeente van Haarlem-Centrum, waar Nel is gedoopt, belijdenis heeft gedaan en waar wij ook zijn getrouwd. Zelf kom ik uit een Gereformeerd-Hervormd nest waar veel van mijn ooms en opa’s ouderling waren. Ook ben ik vanaf 1985 in Nieuwerkerk a/d IJssel, Uitgeest/Akersloot en Heemskerk ouderling geweest.

De kerk is geen papierwinkel

Het praten met mensen over hun geloof, wat dat dan ook is, vind ik heel boeiend en leerzaam. Ik wil graag een luisterend oor zijn om samen de vragen en problemen van dit leven met elkaar te delen en te dragen. Wij willen er heel graag voor u zijn, u mag ons altijd bellen, schrijven of aanspreken. De lamp brandt bij ons altijd. Bij deze alvast deze schriftelijke handdruk. Ik hoop dat wij elkaar ook persoonlijk kunnen ontmoeten, want de kerk is geen papierwinkel. Wij wensen u alle goeds en horen heel graag van u.

Wijkindeling pastoraat

Jeugdouderling

Barbara van de Pol

 

 

 

Redactie kerkblad

Goedendag, sinds een aantal jaren zit ik in de redactie van ons kerkblad.
In het dagelijks leven werk ik bij een verzekeringsmaatschappij. Ik ben geboren in Assen en samen met mijn ouders en twee zussen opgegroeid in Julianadorp. Mijn studies heb ik gevolgd in Alkmaar en Groningen.
In 2012 ben ik voor de liefde verhuisd naar Haarlem en sindsdien verbonden aan onze wijkgemeente. Bij de gemeente voelde ik mij meteen thuis. Al vrij snel wist Rosmarie mij te strikken voor de redactie van het kerkblad. Tien keer per jaar zet ik het kerkblad in elkaar waarna we tijdens de redactievergadering met elkaar de puntjes op de i zetten. Met veel plezier draag ik op deze manier mijn steentje bij.
Ik vind het een luxe dat we met onze gemeente in twee prachtige kerken mogen kerken. De Grote Kerk met haar prachtige historie en ambiance en de Nieuwe Kerk met een geweldige voortrekkersrol in de Protestantse geschiedenis. In de Nieuwe Kerk zijn we getrouwd en is onze zoon gedoopt. Mede hierdoor heb ik persoonlijk zelf iets meer met de Nieuwe Kerk. Maar het blijft fantastisch om van beide kerken te mogen genieten en elkaar daar te ontmoeten. Ik zie uw stukken voor het kerkblad graag via  mail tegemoet. Met vriendelijke groet, José.

Diaken

Mijn naam is Niek Rooseboom en ik woon sinds 2001 in Haarlem samen met mijn vrouw Joke en onze drie kinderen. Ik ben sinds september 2018 diaken binnen onze mooie wijkgemeente. Toen ik werd gevraagd om diaken te worden heb ik echt even de tijd genomen om te bedenken waarom ik ambtsdrager wilde worden. Ik ben jaren geleden ouderling kerkrentmeester geweest en daar was ik mee bekend; de diaconie was voor mij onbekend terrein. Ik ben mij eerst maar eens gaan oriënteren op de werkzaamheden van de diaconie, maar werd al vrij snel enthousiast. Ik vind het bijvoorbeeld mooi dat de diaconie midden in de samenleving staat: een samenleving die constant in beweging is. Het doel van het diaconale werk kan worden samengevat als: het leveren van bijdragen aan het welzijn van de (wereld-)samenleving, het waarborgen dat mensen deel kunnen nemen in de samenleving, het bestrijden van armoede en onrecht en het dragen van zorg voor personen en groepen in acute noodsituaties.

dat mensen tot hun recht komen

In het diaconale werk is sprake van het ‘getuigen van de gerechtigheid van God waar onrecht geschiedt’. En dan gaat het niet om het opgeheven vingertje en wijzen waar anderen het verkeerd doen, maar om positief in de praktijk van het diaconale werk te laten zien hoe het anders kan, zó dat mensen tot hun recht komen. Daar geloof ik in, daar word ik enthousiast van en daar wil ik de komende 4 jaar een bijdrage aan leveren.

 

 

Diaken

Sietse Bouma‘Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: het heeft de kerkenraad behaagd je te vragen of je wilt toetreden tot de diaconie’, zo overrompelde dominee Bernard Luttikhuis mij telefonisch. En wat doe je dan met goed fatsoen?

In ieder geval eerst bedenktijd vragen. Dan gaat er van alles door je heen? Ben ik daar nu wel zo geschikt voor? Heb ik daarvoor niet te veel twijfels?

Niet te veel twijfels?

Is het nog mogelijk om op afstand vrijblijvend met geloof of ongeloof bezig te zijn? Wat heb ik met het instituut kerk, is het meer dan menselijk broddelwerk? Kun je trots zijn op de geschiedenis van de kerk? Maar aan de andere kant: is voor mij een leven zonder kerk voorstelbaar? Zonder plek van bezinning en zonder een regelmatige oproep om er voor ‘de ander’ te zijn? Wat doe ik eigenlijk voor een ander? Misschien wordt het tijd om daar eens gehoor aan te geven.

Uiteindelijk heb ik toch maar de daad bij het woord gevoegd. Daarbij werd ik zeker ook gestimuleerd door de hartelijke contacten in de kerk. Ik weet nog goed hoe, toen ik in 1985 op 28-leeftijd in Haarlem kwam wonen en op zondag de Bavo bezocht, er onmiddellijk na de dienst iemand op mij afkwam en mij uitnodigde voor de ‘koffiehoek’. En zo kwam van het een het ander. Al snel ontstaat er een compleet netwerk van mensen rond de kerk, die je door de week ook nog wel ontmoet. Zo groot is Haarlem nu ook weer niet.

Mijn naam is Sietse Bouma en ik ben opgegroeid in het noorden van Friesland, in het – door de paarden in het overstroomde buitengebied – ‘wereldberoemde’ dorpje Marrum. Na mijn opleiding ben ik uiteindelijk opbouwwerker geworden in Amstelveen, Uithoorn en Aalsmeer. Intussen ben ik getrouwd met Nelleke en hebben we drie kinderen. In 2005 zijn we verhuisd naar Vijfhuizen, maar voelen ons kerkelijk bij Haarlem-Centrum thuis.

 

Diaken

Mijn naam is Hans Nagelkerke (1957- Den Haag), woon sinds 2015 in Haarlem.

Vanaf september 2016 ben ik diaken. In de kerk verrichtte ik al ca 20 jaar (Zoetermeer) allerlei taken en ambten waarbij de cursus theologische vorming een belangrijke basis blijkt. Mijn werk als exploitatiemanager draait om efficiency in duurzame energiesystemen. Mijn Kerk is

van en voor mensen,

daar draait het minder om efficiency! Mensen krijgen betekenis om wat ze voor elkaar doen. De – krimpende – kerk , waar zoveel moois gebeurt, kan weer opbloeien door inspiratie en er mét elkaar, vóór elkaar te zijn: lees de “wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging”. Het mooiste voor mij is dat het Woord steeds opnieuw gelezen kan worden en op “vandaag toegepast”! Zoals Pasen, lijden, sterven en opstanding is – zo kunnen: “verstarde” (ver)houdingen weer leven (mits je moeite doet)!

 

Ouderling-kerkrentmeester

Wim de JongMijn naam is Wim de Jong, ik ben geboren in 1946 in Heemstede en opgegroeid in het Bosch en Vaartkwartier in Haarlem Zuid.

Afgezien van de zeven jaar in Amsterdam toen ik wis- en natuurkunde en wijsbegeerte studeerde, heb ik altijd in deze omgeving gewoond. Ik ben hoogleraar wijsbegeerte aan de Vrije Universiteit. Toen we in september 1994 naar het centrum van Haarlem verhuisden, kwamen we terecht in wat nu heet de protestantse wijkgemeente Haarlem centrum.

Wijkkring

We hebben ons daar vanaf de eerste zondag thuis gevoeld en werden binnen de kortste keren uitgenodigd voor een van de wijkkringen. Sinds september 2008 ben ik ouderling-kerkrentmeester.

Kosters

Bas RomeijnMijn naam is Bas Romeijn, geboren in 1959 als jongste zoon van een protestantse ondernemersfamilie met vier kinderen geboren in het Brabantse Cuijk.

In een katholieke omgeving was mijn vader meer dan 60 jaar organist van de Hervormde Kerk en had een melkwijk en mijn moeder stond in de zuivelwinkel, die werd uitgebreid met kruidenierswaren. Mijn broer en ik hebben de zaak later overgenomen. Maar helaas was de concurrentie te hevig en moesten we stoppen.

In 1988 ben ik van Cuijk naar Bloemendaal verhuisd. Hier had ik in de buurt werk gevonden bij de Dirk van den Broek supermarkten, waar ik bedrijfsleider was. Door een auto ongeluk ben ik een tijdje uit de running geweest en heb daarna weer een nieuwe baan gevonden bij een bedrijf in Zandvoort waar ik de laatste jaren met veel plezier heb gewerkt. Ik was verantwoordelijk voor de inkoop en kluis- werkzaamheden. Door bedrijfseconomische redenen heb ik daar eind 2011 mijn ontslag gekregen.In 1999 zijn mijn partner Piet Offringa en ik in Schalkwijk komen wonen. Sindsdien zijn we ook lid van de Protestantse wijkgemeente Haarlem-Centrum en we bezoeken regelmatig de zondagsdiensten. We voelen ons helemaal thuis in deze gemeente. Vanaf 1 april 2013 ben ik koster in de Grote Kerk.

Mooiste gebouw van Haarlem

Ik ben dankbaar dat men mij een toekomst geeft en vertrouwen in mij heeft, en ik hoop op een langdurige samenwerking. Want er is toch niets mooier om in het huis van God, en in het mooiste gebouw van Haarlem, te mogen werken. Ik hoop u te kunnen ontvangen in de Bavo tijdens de zondagdiensten.

Ruud BalkenendeMijn naam is Ruud Balkenende. Ik ben in 2012 begonnen als koster voor drie dagen per week.

Samen met Bas Romijn vorm ik het kostersteam in lief en leed. Behalve de zondagse diensten in de zomer heb ik al heel wat mooie verhuren mogen ‘kosteren’. Mogen, want het is mijn lust en mijn leven: het indrukwekkende gebouw, de technische klussen, maar ook het contact met gemeenteleden, vrijwilligers, huurders. Geen dag is hetzelfde! Voordat ik koster werd, was ik 17 jaar werkzaam in de bouwwereld, als verkoper, inkoper, werkvoorbereider, zelfs een jaar als timmerman.

Geen dag is hetzelfde

Allemaal ervaringen die me nu goed van pas komen. Ik ben geboren in 1972 en trotse vader van 3 Balkjes: Deborah (5), Hadassa (3) en Thirza (4 maanden). Die zult u in de zondagse diensten wel weer zien binnenkort (vlechtjes, staartjes, en vooral hard rondrennen). Graag tot ziens in de kerk, op zondag of doordeweeks!

Autorijdienst

Herman ValkMijn naam is Herman Valk, geboren en getogen Haarlemmer, vanaf 1958 – mijn geboorte jaar – in Haarlem-Noord en sinds 1984 wonend op de Lorentzkade 370 in Haarlem Zuid-West, gelukkig getrouwd met Hetty, waarmee ik samen twee jongens heb: Ramon en Marco.

In het dagelijks leven werk ik bij de Rijksgebouwendienst als account-manager.

Van huis uit ben ik Nederlands Hervormd opgevoed. Echter, er zat geen enkele dwang achter, als je mee naar de kerk wilde was dat gezellig. Deze vrijheid heeft er toe geleid dat het geloof voor mij niet beladen was. In mijn latere ontwikkeling is het voor mij wel een leidraad geworden om van hieruit mijn visie op de wereld te bepalen, en mij in mijn zijn te laten leiden.

Op het moment dat er een oproep stond in het kerkblad waarin een gemeentelid werd gevraagd om de coördinatie van de autorijdienst op zich te nemen, vond ik dat net iets voor mij, een werkje dat ik op elk moment kan doen als mijn eigen werk dat toelaat en toch een extra band met de gemeente geeft.

Een extra band

De autorijdienst is er om de kerkgangers die moeilijk zelfstandig naar de kerk kunnen komen op te halen. Deze kerkgangers bellen tijdig, liefst vrijdagavond, om een afspraak te maken. Het ophalen gebeurt door een vaste groep autobezitters, die ‘Pro Deo’ bij toerbeurt op zondagochtend actief zijn. Degene die zondagsdienst heeft staat in het kerkblad vermeld.
Staat u wel klaar, zodat wij op tijd in de kerk aanwezig kunnen zijn?

Contactpersoon

Aly SpeelmanMijn naam is Aly Speelman. Ik ben geboren in Schoonebeek, 1959.

De eerste tien jaren van mijn leven heb ik in het mooie Drenthe gewoond. Daarna in Swifterbant vanwaar ik in 1977 vertrok naar Amsterdam om daar pedagogiek te gaan studeren.

Ik kom uit een Ned.-Hervormd gezin. Na de avondmaaltijd nam mijn vader de bijbel in zijn grote handen en tijdens het lezen hield hij de zware metalen NCRV-boekenlegger tussen duim en wijsvinger.

Toen wij klein waren werden de laatste woorden door mijn twee zusjes en mij herhaald, de bladwijzer werd op zijn plaats gelegd en de bijbel weer opgeborgen. Ik koester de herinnering aan dit dagelijks ritueel.
In 1990 ging ik in Haarlem wonen, samen met Hans. Ik miste de eerste tijd de wekelijkse tafelviering met gezongen tafelgebed, vaak van Huub Oosterhuis met muziek van Antoine Oomen, zoals ik die van de studentengemeente kende. Ik heb daar goede herinneringen aan.

Een goede herinnering is ook het bezoek van de wijkouderling, die ons hier welkom kwam heten! Zo’n eerste persoonlijke contact heb ik indertijd als heel waardevol ervaren. Inmiddels voel ik mij al weer vele jaren thuis in onze wijkgemeente. We hebben hier onze kinderen gekregen, laten dopen en ook zij hebben hun plek in deze gemeente gevonden. Ik hoop dat zij later met positieve gevoelens hierop terug kunnen kijken.

Oog en oor

Als contactpersoon ben ik de schakel tussen gemeente en gemeenteleden in mijn postcodegebied. Ik bezorg het wijkblad, breng een kennismakingsbezoek aan nieuw- ingekomenen, een bloemengroet bij ouderen. Ik probeer ‘oog en oor’ te zijn van de gemeente en bij lief en leed tijd, aandacht en een luisterend oor te bieden. Dat is voor mij de essentie van het gemeente-zijn: omzien naar elkaar.

Werkgroep ‘Grote Kerk door de Week’

Alice CupidoMijn naam is Alice Cupido. Geboren ben ik op 20 maart 1940 in Den Burg op Texel en werd daar gedoopt in de Hervormde kerk, met water uit een Middeleeuws doopvont.

Tijdens de oorlog werd de kerk door een voltreffer geraakt en zowel de toren als het doopvont werden in puin geschoten. Het doopvont werd een paar jaar geleden gerestaureerd en toen ik vorig jaar een bezoek bracht aan mijn geboorteplaats en de kerk bezocht, besefte ik dat op 14 juli 1940, mijn doopdatum, de kiem gelegd werd voor de verbondenheid met mijn schepper, door een onzichtbare draadje, dat nog altijd mijn doen en laten beïnvloedt. Na de oorlog verhuisde de familie naar Haarlem en maakte daar deel uit van de Hervormde Gemeente Haarlem-Zuidwest.

Onzichtbaar draadje

Na mijn opleiding op de Dacosta Kweekschool, kwam het basisonderwijs op mijn pad. De langste tijd werkte ik met veel plezier op de Dreefschool. In het Bestuur van verzorgingshuis Vitae Vesper maakte ik kennis met de eindigheid van het bestaan, levensvragen, eenzaamheid, onmacht en de bureaucratie van de wet en regelgeving bij de overheid. Ook besefte ik wat een bezoekje of echte aandacht kan betekenen in een mensenleven. Door mijn huwelijk kwam ik in aanraking met de Lutherse Gemeente in de Witte Herenstraat, waar ik nog nooit van gehoord had, maar me ogenblikkelijk thuis voelde. Bij de Lutherse Gemeente ben ik vanaf 2005 ouderling-secretaris en zing daar met veel plezier in de cantorij.

Vanaf het begin in 1987 ben ik betrokken bij de Oecumenische Werkgroep De Grote Kerk door de Week en draag mijn steentje bij aan de korte middagpauzedienst in de Kerstkapel. Dat moment van even terugtrekken vanuit de hectiek buiten de muren naar de stilte binnen, waar de eeuwen je als een rustgevende sfeer omspoelen, ervaar ik als een voorrecht.

Geen dag is voor mij hetzelfde, nieuwsgierig stap ik elke nieuwe dag binnen en geniet van alle ontmoetingen en situaties die op mijn levenspad komen. Met belangstelling luister ik naar wat mensen beweegt, waarom ze zijn zoals ze zijn en mijn levensmotto is: “Houd de lofzang gaande”.